De hele nacht regen en ook 's morgens werd het niet droog. Na het ontbijt naar boven gereden, en naar verwachting reed ik daar aangekomen onder de wolken uit de zon in.
Eerst maar gestopt bij Montaña Blanca. Ik was toch weer benieuwd of die plek er nog hetzelfde uit ziet (wat natuurlijk zo zal zijn).
Op Montaña Blanca heb ik in '91 onder andere deze foto gemaakt:
Na een meter of 300 lopen leek me deze stijle klim toch niet echt slim voor de eerste wandeldag en ben ik weer omgedraaid. Een beetje kalmer aan beginnen maar, wat meer geduld.
Een kilometer verder begonnen aan een de wat vlakkere route naar Cañada Blanca.
Misschien moet het werk wat ik hier ga maken gaan over bewegingloosheid, meer dan over beweging. Uitgerold.., definitief tot stilstand gekomen…
Wat op de grond ligt kan niet meer vallen.
Ik vraag me af of het al jaren geplande werk Steenstaan, nog steeds een wat dubieuze werktitel, uiteindelijk een performance moet worden van een uur. Is de tijdsduur een meerwaarde? Er blijft natuurlijk altijd tijdsverloop zichtbaar, de wolken, het waaien van struiken, geluid.
Voorlopig nog maar een proef gemaakt op foto.
Via Parador weer terug, kriskras door een min of meer vlak terrein vol stenen en struiken. Soms is het pad duidelijk, soms ook helemaal niet. Voortdurend speuren naar structuur, naar een betekenisvolle combinatie van stenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten